زایچه نامه

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1796-10/106 آغاز: بسمله سپاس بی حد وستایش بی عد آفریدگاریر ا سزاست که سررشته تمامی مخلوقات را ... این رساله را به 29 باب ویکصد وهشتاد وپنج فصل مسلک گردانیده بزایچه نامه موسوم ساخت؛ انجام: ودر باغ یا در جنگل ویا خندق نسیم گریه وزاری نماید بروز بکهڑکان است که باندازد تمت تمام شد پوتهی تره جانگ از اول تا آخر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 5 ذیقعده 632 ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 87گ، 13 سطر، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 4 - 2224]