زاد الحجیج

رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: 306ز آغاز: الحمد ... و بعد چنین می‌گوید اقل العباد علی بن میرزا محمد الرشتی الجیلانی که خواهش نمود ازین اقل کسی که لازم به جهات شتی اجابت او در نوشتن چند کلمه در مناسک حج و هر چند آن عزیز به جهت اتصاف به فضیلت اکتفاء به اقل ما یقنع می‌نمود و اشاره در بیان مناسک به آن عنوان مناسب جمعی دیگر از برادران که رجوع به نوشته می‌نمودند نبود لهذا این اقل به مقتضای؛ انجام: و حاصل کلام این است که زمان تقلید و زمان ذبح معین می‌کنند که در آن وقت این کس که در بلد است دانسته باشد و از محرمات احرام مستحبا اجتناب کند و الا مستحبا کفاره بدهد و در وقت ذبح محل شود خداوند عز و جل خاتمه امور همه بندگان خود را محکوم به رضای خود کند با عاقبت دین و دنیا بالنبی و الوصی و آلهما الطیبین الطاهرین. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: 29 ذیقعده 1240ق، جلد: مقوا، 157ص، 15 سطر (7/5×14)، اندازه: 11/5×20سم [رشت و همدان: ف: - 1130]