ریش

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1162/20-طباطبائی آغاز: بسمله شکر و سپاس پادشاهی که به دست ... قدرت شعشه جمال ناز کان خطه علام و نازنینان ذریت آدم ... و تحیات زاکیات نثار ... یثرب که آرامگاه آرام جانهای با صفا یعنی روضه منور مصطفی صلی الله علیه و آله؛ انجام: آن نوع بلا که ریش میخوانندش×× آن روز مبادا که به روی تو رسد ... ساعت به ساعت شبیخون خواهد آورد ×× و باری درین چند روز که هنوز در راهست ... فرصت غنیمت دان و خاطر احباب دریاب ... گر توانی با من بیچاره بر آور نفسی که ندارم بجز از لطف تو فریاد رسی غافل منشین نه وقت بازیست و من بعد بر خاطر هیچ کس غباری منشان. دریاب که نسخ میشود نامه حسن خط: شکسته نستعلیق خوب، کا: آقا نور ابن حاج نقد علی، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ 2گ (55-56) [ف: 23 - 655]