روضة المنجمین

« بسمله اللهم وفقنا لاتمامه و وفقنا علی اختتامه بالنبی و اقوامه سپاس خدای را که کی آفرینند جهان است و روزی دهنده جانوران است ... گفتار اندر سبب جمع کردن این کتاب واجب است بر خردمندان که در قدر تهاء ایزدی نگاه کنند ... و چون مدتی مرا پیش آمد از عطلت و بیهوده عمر بگذاشتن وجهی دیگر ندانستم جز این کتاب را آغاز کردن اندر علم نجوم ... و بیشتر سببی اندر جمع اینکتاب آن بود که بیشتر تصنیفها که همی بینم ... حشو از نکت بیرون کردست و این از چند سبب می‌افتد اولا آنچ مؤلف دعوی آن میکند کی من چنان مشروح بگویم کی از اصل به استاد نیاز نباشد و این محال اندیشه بود چه بر همه حال تا نیاموزد ضبط معنی آن نتواند کردن دوم آنکه چون فصلی بگوید علم خویش اندر آن میان عضّه کند و پایه خویش بنماید به فزونی تا لاجرم خواننده و معلم از این بازماند ... چهارم آنک هر فصلی را چیزی برو بندند از نامهاء مخالف ... تا دل نفور شود و طبع خشکی یاود ... و از همه طرفه تر آنست که چون کتابی بپارسی کند گوید از بهر آن بدین عبارت نهادیم تا آن کی تازی نداند بی بهره نماند پس سخنها همی گویند دری ویژه مطلق کی از تازی دشواتر است. »