روضة الصفاء فی سیرة الانبیاء و الملوک و الخلفاء

420. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 1664 آغاز: بسمله. مشاطه ابکار سخن پیرایه بند عذار نو و کهن جواهر مآثر خاقان منصور را براین منوال بر منصه ظهور می‌آورد ... بناء علی هذا در سنه 861 با وجود چندین پادشاه ... که در خراسان نافذ فرمان بودند؛ انجام: خاقان فردوس مکان میر مبارز الدین محمد ولی بیک را بوفور لطف و عنایت نواخته ... (پس از یک و نیم صفحه) روی توجه بمشهد مقدس رضوی آورد و روز دیگر که محافظان قلعه اختیار الدین چشم از خواب ادبار باز کردند از امیر محمد [در سرگذشت خاندان سلطان حسین میرزا بایقرا (خاقان منصور) است، کاتب در هامش نوشته که باید تکمیل شود.] جلد هفتم؛ خط: نستعلیق، کا: محمد بن میرزا ابوتراب، تا: 1233ق؛ افتادگی؛ انجام؛ مجدول؛ پس از این خلاصه روضة الصفا است و جغرافیای افسانه‌ای و حیوان‌های افسانه‌ای، این خاتمه در پایان جلد هفتم خلاصه هدایت چاپ شده. آغاز: «بر رای صواب نمای ارباب خبرت و اصحاب بصیرت پوشیده نماند. در اوان بعثت و نشور او را با صدیقین و ارباب یقین محشور گردان بحق محمد وآله»؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج حنایی، 167گ، 25 سطر (15/5×22/5)، اندازه: 20/5×30سم [ف: 5 - 69]