روح

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2114/2 آغاز: با سمه سبحانه، بسمله، قال الله تبارک و تعالی هل اتی علی الانسان حین من الدهر لم یکن شیئاً مذكوراً؛ انجام: هذا تحقيق الروح الذی بالبدن قد تصفحت الرسائل و الکتب و تحققت ذلک الى هذا المقام لان معرفة المبداء و المعاد من اوجب الواجبات و اتمم بعونة و توفیقه و الصلوة على نبيه و وليه. این رساله راجع به روح است. ابتداء آیه «هل اتی علی الانسان حین من الدهر لم یکن شیئاً مذكوراً» می‌آید و سپس در شش مبحث روح به شرح زیر مورد بحث قرار می‌گیرد: 1. اطلاق لفظ الروح علی معان مختلفة بحسب اللغة و الاستعمال، 2. بیان الروح المتعلق ببدن، 3. فی ان الروح واحد ام متعدد، 4. بیان محل الروح و كيفية دخوله و خروجه، 5. قدم الروح و حدوثه، 6. فی ان الروح المتعلق بالبدن بعد خراب البدن موجود او معدوم؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 11؛ کاغذ: بخارائی، جلد: تیماج ماشی، 20ص، 17 سطر (6×12)، اندازه: 10×17سم [ف: 5 - 128]