اثولوجیا

24. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5392 خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10 و 11؛ چند برگ آخر را اسمعیل موسوی به دستور عارف وحید کلب علی بیکا در جمادی الاول 1067 نوشته است، وقف اولاد ملا محمد اسمعیل استرابادی در 1249 با یادداشت 1314 از محمد صالح از نوادگان او که متولی بوده است با مهر «یا صالح المؤمنین»، در ص ع نسخه ما یک صفحه از غیاث الدین منصور دشتکی بدین گونه دیده میشود: «صورة خط غیاث الحكماء عليه الرحمة: بسمله. اللهم يا متمم الانوار و منزل السكينة على ذوى الاسرار بمعرفة اسرارك ... و بعد فان ... غياث المشهور بمنصور يقول ان غرضنا فی كتابنا هذا هو مطلع العرفان و فاتحة البيان و خاتمة البرهان سر البيان الذى هو رابع مناظر اركان رياض الرضوان هو الاتيان بحق البيان لكشف اثولوجيا الذى نظمه ... ارسطاطاليس الحكيم فانه وضعه بلسان يونان القديم فنقله و ترجمه من عرفه و تعرفه و انی اوردت اولا رواية عبارته و حكاية كلامه و مقالته ثم اشتغلت بما اردت من ايراد كلام [فی] تحقيق المرام فی كل مقام سيما فيما اعيت الفضلاء و صارت القلوب فيه صرعى. و بالجملة مؤلف هذا الكتاب الكريم هو الفيلسوف العظيم ارسطاطاليس الحكيم و مفسره فرفوريوس الصورى و مترجمه عبدالمسيح الحمصى و مصلحه يعقوب الكندى و مرتبه و مرصفه و محرره و مهذبه و محققه و مقرره الراجى رحمة ربه الغفور الغنى ابو علی بن محمد منصور الحسينى احسن الله حاله و انجح آماله و كشف با المعارف الالهية باله»، پس این نسخه تحریر و پاکیزه شده دشتکی است و شاید از روی خط او نوشته شده است ولی شرح و تحقیق او را ندارد و تنها متن است و همین اندازه پیداست که او را تحریر و شرحی است بر این کتاب؛ تملک: قوام حسینی، حبیب الله بن رفیع الدین محمد؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 73گ، 19 سطر (7×13)، اندازه: 12×17/5سم [ف: 15-4234]