الرجال

31. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 260/5 آغاز: طبرستان بفتح اوله و ثانيه و كسر الراء المهملة، الطبر هي فارسية معربة و هو الذى شقق به الاحطاب و اما في العربيه؛ انجام: عاصم بن ضمرة السلونى الكوفى التابعي سمع على بن ابى طالب روى عنه الحكم بن عتيقة بالمثناة فوق. روات و اشخاصی که به بلدی و شهری منسوب هستند و به آن نسبت مشهور می‌باشند توضیح و محل آن بلد و وجه تسمیه آن را بیان می‌نماید و معمولاً از معجم البلدان نقل می‌کند و به طور الفبایی غیرمرتب می‌باشد و از اول و آخر ناتمام است. ترتیب قسمتی از مطالب کتاب به قرار زیر است: طبرستان، طبريه، تأویل آیه و يبقى وجه ربک، سراء، صهرستی، ارمنیه، شروان، قبه، قطربل، قلمون، القليس، سجستان، سمندر، سمهری، سمندل، سرخس، الطف، طوس، طابران، نجف، نخيله، شوشه، نجران، سلیمه، مامطیر، مرعش، کس، کش، ارم، ممطیر، آمل، شلمغان، شمشاها، شعران، سوسنجرد، همانیه، عرقرقوف، عكبرا، عبر ... ظاهراً این نسخه، پیش‌نویس مؤلف می‌باشد که از منابع مختلف جمع‌آوری کرده و موفق به ترتیب و پاک‌نویسی آن نشده است با اینکه ناقص و غیر منظم می‌باشد لکن در موضوع خود بی نظیر است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ از موقوفات رمضانیه 1230؛ جلد: تیماج سرخ، 57ص، 24 سطر، اندازه: 16/5×30سم [ف: 131]