نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1276ق (1276 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 19 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 134 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 15×21سم
- کاغذ و جلد:
- حنایی • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« الفصل الاول فی نسبه قد اختلف الناس فی نسب رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم بعد اتفاقهم انه من اسماعیل »
انجام نسخه
« منسوب الى جرير من عباد بن ضبيعه بن قيس.
از کتاب استفاده میشود که مولف از فضلاء امامیه در نیمه اول قرن 11 و از شاگردان شیخ بهائی و شیخ عبدالنبی جزایری (صاحب حاوی الاقوال فی معرفة الرجال. - 1021ق) است. در ترجمه حمزة بن یزیع و داود بن زرنی و محمد بن عبدالحمید شیخ بهائی (- 1030) را با عنوان «شیخنا البهائی»، «ادام الله. ادام الله یامه» یا دو دعاء کرده و در ترجمه محمد بن عبدالله بن زراره و محمد بن الحناط الکوفی شیخ عبدالنبی جزائری مذکور را با عنوان: «شیخنا العالم العامل عبدالنبی الجزایری ادام الله ایامه - شیخنا شیخ عبدالنبی حفظه الله» تعبیر کرده. علی هذا این کتاب پیش از سال 1021ق تألیف شده [شیخ محمود بروجردی تهرانی (مذکور در ص 361 این نسخه را دید، و در پشت صفحه اول آن به خط خود یادداشتی در معرفی کتاب (به تاریخ 29 شعبان 1319) نگاشته و احتمال داده که این کتاب تألیف و خط شیخ جابر بن عباس نجفی است] اسلوب کتاب: اسامی رواة بترتیب حرفی دقیق و در عنوان باب آورده. گاهی نخست طبقه آنان را معین داشته و سپس به نقل مدرک پرداخته. چون «محمد بن عبدالله الطیار، رجال الصادق (ع) کشی الطیار محمد بن مسعود» و نوبتی پس از ذکر اسم به نقل مدرک پرداخته چون، «محمد بن الحسن بن زیاد المیثمی. نجاشی الاسدی مولاهم ابوجعفر ثقة عین روی عن الرضا (ع) سپس باب کنی و خاتمه (مشتمل بر فوائد) است. مدارک و اصول رجالی (که از آن ها نقل کرده صریحاً به نام ذکر کرده و چنانکه رسم است) برای آن ها رمزی وضع نکرده »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
کاتب، دیباچه خاتمه را ننوشته است
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
از کتاب استفاده میشود که مولف از فضلاء امامیه در نیمه اول قرن 11 و از شاگردان شیخ بهائی و شیخ عبدالنبی جزایری (صاحب حاوی الاقوال فی معرفة الرجال. - 1021ق) است. در ترجمه حمزة بن یزیع و داود بن زرنی و محمد بن عبدالحمید شیخ بهائی (- 1030) را با عنوان «شیخنا البهائی»، «ادام الله. ادام الله یامه» یا دو دعاء کرده و در ترجمه محمد بن عبدالله بن زراره و محمد بن الحناط الکوفی شیخ عبدالنبی جزائری مذکور را با عنوان: «شیخنا العالم العامل عبدالنبی الجزایری ادام الله ایامه - شیخنا شیخ عبدالنبی حفظه الله» تعبیر کرده. علی هذا این کتاب پیش از سال 1021ق تألیف شده [شیخ محمود بروجردی تهرانی (مذکور در ص 361 این نسخه را دید، و در پشت صفحه اول آن به خط خود یادداشتی در معرفی کتاب (به تاریخ 29 شعبان 1319) نگاشته و احتمال داده که این کتاب تألیف و خط شیخ جابر بن عباس نجفی است] اسلوب کتاب: اسامی رواة بترتیب حرفی دقیق و در عنوان باب آورده. گاهی نخست طبقه آنان را معین داشته و سپس به نقل مدرک پرداخته. چون «محمد بن عبدالله الطیار، رجال الصادق (ع) کشی الطیار محمد بن مسعود» و نوبتی پس از ذکر اسم به نقل مدرک پرداخته چون، «محمد بن الحسن بن زیاد المیثمی. نجاشی الاسدی مولاهم ابوجعفر ثقة عین روی عن الرضا (ع) سپس باب کنی و خاتمه (مشتمل بر فوائد) است. مدارک و اصول رجالی (که از آن ها نقل کرده صریحاً به نام ذکر کرده و چنانکه رسم است) برای آن ها رمزی وضع نکرده
•
از کتاب استفاده میشود که مولف از فضلاء امامیه در نیمه اول قرن 11 و از شاگردان شیخ بهائی و شیخ عبدالنبی جزایری (صاحب حاوی الاقوال فی معرفة الرجال. - 1021ق) است. در ترجمه حمزة بن یزیع و داود بن زرنی و محمد بن عبدالحمید شیخ بهائی (- 1030) را با عنوان «شیخنا البهائی»، «ادام الله. ادام الله یامه» یا دو دعاء کرده و در ترجمه محمد بن عبدالله بن زراره و محمد بن الحناط الکوفی شیخ عبدالنبی جزائری مذکور را با عنوان: «شیخنا العالم العامل عبدالنبی الجزایری ادام الله ایامه - شیخنا شیخ عبدالنبی حفظه الله» تعبیر کرده. علی هذا این کتاب پیش از سال 1021ق تألیف شده [شیخ محمود بروجردی تهرانی (مذکور در ص 361 این نسخه را دید، و در پشت صفحه اول آن به خط خود یادداشتی در معرفی کتاب (به تاریخ 29 شعبان 1319) نگاشته و احتمال داده که این کتاب تألیف و خط شیخ جابر بن عباس نجفی است] اسلوب کتاب: اسامی رواة بترتیب حرفی دقیق و در عنوان باب آورده. گاهی نخست طبقه آنان را معین داشته و سپس به نقل مدرک پرداخته. چون «محمد بن عبدالله الطیار، رجال الصادق (ع) کشی الطیار محمد بن مسعود» و نوبتی پس از ذکر اسم به نقل مدرک پرداخته چون، «محمد بن الحسن بن زیاد المیثمی. نجاشی الاسدی مولاهم ابوجعفر ثقة عین روی عن الرضا (ع) سپس باب کنی و خاتمه (مشتمل بر فوائد) است. مدارک و اصول رجالی (که از آن ها نقل کرده صریحاً به نام ذکر کرده و چنانکه رسم است) برای آن ها رمزی وضع نکرده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 16 • صفحه 297 • ردیف 19
متن فنخا:
19. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 7664
آغاز: الفصل الاول فی نسبه قد اختلف الناس فی نسب رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم بعد اتفاقهم انه من اسماعیل؛ انجام: منسوب الى جرير من عباد بن ضبيعه بن قيس.
از کتاب استفاده میشود که مولف از فضلاء امامیه در نیمه اول قرن 11 و از شاگردان شیخ بهائی و شیخ عبدالنبی جزایری (صاحب حاوی الاقوال فی معرفة الرجال. - 1021ق) است. در ترجمه حمزة بن یزیع و داود بن زرنی و محمد بن عبدالحمید شیخ بهائی (- 1030) را با عنوان «شیخنا البهائی»، «ادام الله. ادام الله یامه» یا دو دعاء کرده و در ترجمه محمد بن عبدالله بن زراره و محمد بن الحناط الکوفی شیخ عبدالنبی جزائری مذکور را با عنوان: «شیخنا العالم العامل عبدالنبی الجزایری ادام الله ایامه - شیخنا شیخ عبدالنبی حفظه الله» تعبیر کرده. علی هذا این کتاب پیش از سال 1021ق تألیف شده [شیخ محمود بروجردی تهرانی (مذکور در ص 361 این نسخه را دید، و در پشت صفحه اول آن به خط خود یادداشتی در معرفی کتاب (به تاریخ 29 شعبان 1319) نگاشته و احتمال داده که این کتاب تألیف و خط شیخ جابر بن عباس نجفی است] اسلوب کتاب: اسامی رواة بترتیب حرفی دقیق و در عنوان باب آورده. گاهی نخست طبقه آنان را معین داشته و سپس به نقل مدرک پرداخته. چون «محمد بن عبدالله الطیار، رجال الصادق (ع) کشی الطیار محمد بن مسعود» و نوبتی پس از ذکر اسم به نقل مدرک پرداخته چون، «محمد بن الحسن بن زیاد المیثمی. نجاشی الاسدی مولاهم ابوجعفر ثقة عین روی عن الرضا (ع) سپس باب کنی و خاتمه (مشتمل بر فوائد) است. مدارک و اصول رجالی (که از آن ها نقل کرده صریحاً به نام ذکر کرده و چنانکه رسم است) برای آن ها رمزی وضع نکرده؛ خط: نسخ، بیکا، تا: 1276ق؛ کاتب، دیباچه و خاتمه را ننوشته است؛ کاغذ: حنایی، 134گ، 15 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 6 - 603]