رباعیات خیام

88. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5928/2 آغاز: بسمله گر گوهر طاعت است نسفتم هرگز ×× گرد گنه از چهره نرفتم هرگز / نومید نیم زبارگاه کرمت ×× زیرا که یکی را دو نگفتم هرگز؛ انجام: چون آب حیات درسیاهی می‌باش ×× با خاک سر کوی تباهی می‌باش / یعنی با ما مخواه غیر مارا ×× با ما چونه بهر که خواهی می‌باش 100 رباعی است که از خیام دانسته شده؛ خط: نستعلیق و شکسته، کا: علی اصغر تهرانی، تا: 1420ق؛ دارای یک سرلوح؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 80ص (34-113)، 15 سطر، اندازه: 14×24سم [ف: 17 - 318]