رباعیات خیام

32. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15387/6 آغاز: آن خواجه که خویش را هلاکو می‌گفت ×× وز کبر سخن به چشم و ابرو می‌گفت / بر کنگره سرای او فاخته ای ×× دیدم که نشسته بود کوکو می‌گفت؛ انجام: بیگانه اگر وفا کند خویش من است ×× ور خویش جفا کند بداندیش من است / گر زهر موافقی کند تریاک است ×× ور نوش مخالفت کند، نیش من است خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ صورت چلیپا در حاشیه؛ کاغذ: شرقی، 8گ (22ر-29پ) [ف: 39 - 118]