رباعیات بابا طاهر عریان

11. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1851/3 آغاز: دلم تا راز چون دلبر ستم ×× بر تن عود و به سینه مجمر ستم / مرا از غم لارویان سوته دیلم ×× و از ایشان در برگ جان نشتر ستم؛ انجام: بهار است و بهار است و بهار است ×× گل سرخ و سپید و لاله زار است / بهار مردمان عید است و نوروز ×× بهار عاشقان دیدار یار است درباره 82 «رباعی» و با غزلی آغاز می‌شود با جدایی‌هایی از ص 92 مهدی قمشه‌ای؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 12-13؛ اهدایی: دکتر صادق کیا؛ 19گ (83پ-101ر) [ف: 3 - 150]