نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
عنوان اثر:

ذیل الطبقات

/m/151965
کتابخانه و مخزن نگهداری: دائرة المعارف
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 392/4-عکسی

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله ✓

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
2 یا 3 ربیع الاول 622ق (622 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ (کهن)
تعداد برگ و سطر:
5 برگ • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« و هذا الزيادة من كلام ابى عبدالله الحسين بن احمد بن عبدالله بن بكير و وجدت فى هذا الفصل بخط ابى الفضل الطبسى (رح): سمعت ابا صلح يقول، سمعت حمزة السهمى يقول، سمعت ابا حليم يقول. قال ابوعبدالله الحسين بن احمد بن عبدالله بن بكير الحافظ عرفت ان بعض الحافظ انكر [وا] ان يكون ابوبكر احمد بن هارون البرذعى برذعياً »

انجام نسخه

« المحاذى و غيره كوفى. تمت الزيادات لابى عبدالله بن بكير الحافظ و الحمدلله وحده و صلواته على سيدنا محمد .. »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ ؛ به دنبال متن آن «الاسماء المفردة» (عکس)
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• وا
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 16 • صفحه 189 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 392/4-عکسی آغاز: و هذا الزيادة من كلام ابى عبدالله الحسين بن احمد بن عبدالله بن بكير و وجدت فى هذا الفصل بخط ابى الفضل الطبسى (رح): سمعت ابا صلح يقول، سمعت حمزة السهمى يقول، سمعت ابا حليم يقول. قال ابوعبدالله الحسين بن احمد بن عبدالله بن بكير الحافظ عرفت ان بعض الحافظ انكر [وا] ان يكون ابوبكر احمد بن هارون البرذعى برذعياً؛ انجام: المحاذى و غيره كوفى. تمت الزيادات لابى عبدالله بن بكير الحافظ و الحمدلله وحده و صلواته على سيدنا محمد ... اصل نسخه: گویا در ترکیه و عکس آن نزد بدیع الزمان فروزانفر بوده است؛ خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: 2 یا 3 ربیع الاول 622ق؛ به دنبال متن آن «الاسماء المفردة» (عکس)؛ 5ص (346-350)، [عکسی ف: 2 - 132]