ذخر المعاد

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9022 آغاز: سپاس بی قیاس و ستایش و نیایش بی آلایش مخصوص خداوندی است جلت عظمته که معموره وجودش از دست انداز تطاول شهور و اعوام و محروسه جلالتش از دست رس تصرف عقول و اوهام. و بعد الحمد و الصلوة چون بندگان سپهر مکان نواب مستطاب ... گفت محمد بن یعقوب کلینی که حدیث کرد مرا علی بن ابراهیم از پدرش از علی بن فضال ... که آن حضرت نوشتند این رساله را به سوی بعضی از اصحاب خود و امر فرمودند ایشان را به خواندن آن؛ انجام: از ما اهل بیت مردی را که عمل کند به کتاب خداوند بیند در شما منکری را مگر آن که آن را انکار کند. خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: 17 شوال 1239ق؛ مصحح، محشی از مولف به امضای «منه»، نام محمد ولی میرزا در برگ 2ر به زر نوشته شده که نشان می‌دهد این نسخه به او اهدا شده بود، با این این یاداشت: «ترجمه روضه کافی که آخوند ملا مهدی معلم امام قلی میرزا کرده است به تاریخ چهارشنبه بیست دوم شهر ذالقعد داخل کتاب خانه مبارکه گردید»؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج عنابی، 215گ، 23 سطر (8×15)، اندازه: 14×21/6سم [ف: 29/2 - 636]