ذخائر النشأتين

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3533 آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین ... و بعد چنین گوید اقل المفتقرین الی رحمة ربه الغنی علی بن میرزا محمد الرشتی الجیلانی که بنده خدا که دیده بصیرتش مکحل بنور توفیق و تأیید الهی باشد میداند که غرض از تعلق جوهر شریف ... نه از برای نیل لذات نفسانیه است ... بمقتضای الفقه ثم المتجر ... بعضی از برادران ایرانی ... از تجار دیندار از این ذره بی مقدار خواهش تألیف رساله در این باب مینمودند ... لهذا با تراکم غموم ... و مزاولت و مباشرت درس و مباحثه و نحوها کتألیف استیفاء المهمات؛ انجام: (خاتمه) این اقل عباد مثل سایر اولی الرشاد از فضلای امامیه ... و قد فرغ مؤلفه الفقیر ... بیده الدائره الوازره ... من السنه الثانيه عشر بعد الماتین و الف. خط: نستعلیق تحریری، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با اصلاحات و خط خوردگی؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج مشکی، 308ص، 19 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 10 – 1489]