دیوان یحیی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2965/1 آغاز: بنام خداوند افلاک و خاک ×× برازنده گوی چوگان تاک / نگارنده قبه آبگون ×× حباب آور ساغر سرنگون / جلابخش آیینه جان و دل ×× لطافت ده طینت آب و گل از یحیی ترک شاعر عثمانی و همزمان سلطان عثمانی خان در غزل و قصیده به ترکی، آغاز: «بنام خداوند افلاک و خاک ×× برازنده گوی چوگان تاک / نگارنده قبه آبگون ×× حباب آور ساغر سرنگون / جلابخش آیینه جان و دل ×× لطافت ده طینت آب و گل». از این پس ترکی است، پس ازین تا 38پ شعرهای ترکی عطایی و جلایی است و یک بیت از گل صد برگ نوعی افندی به ترکی (39ر). پس از این بندی است به نثر ترکی و شعرهای ترکی یحیی و ساقی‌نامه قسمی به فارسی و شعر ترکی فهیما و نفعی تا 72پ؛ خط: نستعلیق ترک، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی، 33گ (2پ-35پ)، 19 سطر (9×17)، اندازه: 11/5×20سم [ف: 10 - 1865]