دیوان همایون

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1247/1 آغاز: بسمله، ای بلطفت اهل عصیان را پناه والتجا ×× وی ز انعامت خجل بیگانه و هم آشنا؛ انجام: بکن در کار رنگ آمیزی این بوستان کاری ×× چنین تا کی همایون رنگ و بوی این چمن بینی. این دیوان که حاوی غزلیات عرفانی مولانا همایون است بترتیب حروف تهجی آخر قوافی از «الف» تا «یاء» مرتب شده و در آخر آن حدود دو صفحه دو غزل در تعریف و منقبت شعر همایون آمده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: علی حسینی متخلص ثاقب، تا: 1312ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، 311گ، 10 سطر (7/5×13)، اندازه: 11×18سم [ف: 3 - 300]