دیوان همام تبریزی

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/15 آغاز: لمولانا قدوة الشعرا همام التبریزی علیه الرحمة: از آرزوی چشمم رویت بخواب دیدن ×× دوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن / ترسم که جان شیرین هجران به لب رساند ×× تا وقت آنک باشد ما را بهم رسیدن؛ انجام: بمهرت گر همام از خان برآید ×× موارس کان توان بمرد دارست (؟)کرم خاوا کنی شبنم بوینی ×× به بویت ... بون ژهنام سرمست سی غزل کامل و چهار غزل ناقص (به دلیل دو برگ افتادگی در اوراق این قسمت) آمده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 5گ (85پ- 90پ)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 304]