دیوان هادی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13437 شامل غزلیات، قصاید، مثنوی عرفانی از هادی. کلیات اشعار شاعر است با تخلص «هادی»، این اشعار به فارسی است و در برگ «131پ» دو غزل به ترکی با همان تخلص موجود است. در صفحه 110 در غزلی که در مرثیه و تاریخ وفات آقا صادق مازندرانی متخلص به شباب سروده می‌گوید: «محو جمال دوست ز دنیا شباب رفت ×× این صبح صادق از اثر آفتاب رفت» و در آخر غزل فوق می‌گوید: «روزی که چرخ رنگ کدورت به آب ریخت ×× بر لوح دهر گرده ز هجر شباب ریخت»، در صفحه 131 در پایان غزل ترکی می‌گوید: «گیلان ده هادی اهل سخن رشد ایلمز ×× گنج نقده بلبل دستان غریب در»، و در همان صفحه در پایان غزل ترکی دیگر می‌گوید: «منکه تسخیر پریزاد معانی اتمیشم ×× هادی اهمال اتمسم تألیف دیوان ایسترم»، در صفحه 108 می‌گوید: «سپهر فتح و نصرت خان خانان ×× محیط عدل و احسان فتحعلی خان / سپهداری که هر جا کرد آهنگ ×× ز بیمش شد شرر خون در دل سنگ / به دشمن رزم او کی حلیه بازی است ×× که چون خورشید کارش یکه تازی است / ز شمشیرش دل اعدا کباب است ×× به پیش برق هر خس را چه تاب است / ... / چه ربطم با سیاهان بدانندیش ×× که من رم می‌کنماز سایه خویش / به رنگ نحس شان دارد چو نسبت ×× دلم از حال خوبان کرده نفرت / ... / بیا هادی سخن را مختصر کن ×× دعا را محفل آرای اثر کن / شب و روز جهان تا پایدار است ×× سفیدی و سیاهی برقرار است / شب احباب خان چون روز روشن ×× سیه چون شام بادش روز دشمن»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مهر «پرویز» (بیضی)؛ جلد: تیماج سرخ، 108گ، 16 سطر، اندازه: 14×19سم [ف: 36 - 369]