دیوان ولی دشت بیاضی

5. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 6093 آغاز: ای حریم کعبه ات حاجت روای جبرئیل ×× نقش نعلین تو محراب دعای جبرئیل؛ انجام: خواهی چو قناعت از تعلق برهی ×× چون نومیدی گوشه نشین باید بود مشتمل است بر قصاید (در مدح و منقبت پیغمبر و ائمه اثنا عشر و ستایش شاه اسماعیل ثانی و خانزمان مسیب خان و میرزا ابوطالب وزیر و بداغ خان و میرزا سلمان و سلطان علیخان و دیگران) و یک ترکیب‌بند و مقطعات و غزلیات تمام و ناتمام، مرتب به ترتیب قوافی، و یک مثنوی ناتمام عشقی به بحر خسرو شیرین، شامل 243 بیت و رباعیات، جمعاً در حدود سه هزار بیت. بیشتر تذکره‌نویسان اشعار وی را دو هزار بیت نوشته‌اند، نسخه ما شامل سه هزار بیت است، مانند نسخه شماره 1175 سپهسالار و چون بیشتر اشعاری که در تذکره‌ها از این شاعر نقل شده است در نسخه ما نیست، بنابراین دور نیست که مجموع اشعار ولی دشت بیاضی همان پنج هزار بیت باشد که صاحب سفینه خوشگو نوشته است؛ خط: نستعلیق، کا: محمد نصیر، تا: 1026ق؛ مجدول؛ واقف: نایینی؛ کاغذ: نخودی، جلد: چرمی عنابی، 204ص (81- 283)، 15 سطر (6/5×13/5)، اندازه: 12×19/2سم [ف: 7 - 546]