دیوان ولی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4646-23/166 آغاز: یا جو اندیشه خود بگذرم ا زچرخ برین ×× یا جو قدرت بنهم بر سر افلاک قدم / سرم از رتبه پا بوس تو دارد به زمین ×× آنقدر قرب که دارد به زمین نقش قدم؛ انجام: گهی که دردلم آن گلعذار می‌گذرد ×× زنا امیدی من شرمساری می‌گذرد کلیات اشعار شاعر است با تخلص «ولی» شامل قصاید در مدح حاکمان وقت از جمله شاه اسماعیل صفوی، غزلیات، رباعیات و ترجیع‌بندها در آن قطعاتی درمدح: شاه اسماعیل، محمد شفیع، ابوطالب وزیر، مصیب خان لطفی وآصفی، گویا این دیوان متعلق به ولی دشت بیاضی می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ نسخه برگ شمار اصلی داشته و طبق آن از آغاز 34 برگ افتادگی دارد؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 71گ، 14 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 4 - 1960]