دیوان وحید قزوینی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1054 آغاز: خداوندا دلی ده پرز گوهر چون دل دریا ×× که نتواند درو افکند کشتی خواهش دنیا؛ غزلیات: کرامت کن عیاری یارب این ناقص عیاران را ×× بده دستی که گیرم دامن پرهیز کاران را؛ این دیوان شامل قصاید، قطعات، غزلیات و رباعیات (آمیخته) به ترتیب حروف الفبایی و مثنویات (در چند وزن). قصاید بیشتر در مدح شاه عباس دوم است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با دو سرلوح (با شیوه عصر صفوی)، مجداول مذهب، با یادداشت از بنان السلطنه: «در نامه خسروان ملحوظ افتاد که میرزا طاهر وحید از دستوران شاه سلطان حسین صفوی بوده است»؛ کاغذ: چینی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 409گ، 17 سطر، اندازه: 13/5×23سم [ف: 3 - 553]