دیوان واله داغستانی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2201 آغاز: مرادست فراق دلبری افکنده است از پا؛ انجام: تعجیل العطاء عطاء آخر. نخست منتخب قصاید و پس از آن منتخب غزلیات را به ترتیب حروف هجا ضبط کرده‌اند و در هر ردیفی ابیاتی را که بیک وزن است در پی هم آورده اما رباعیات به ترتیب حروف هجا نیست؛ خط: شکسته، بی‌کا، تا: اوایل قرن 13؛ با سرلوح متوسط، مجدول؛ [مجموعه شعریست که خود دست کم دو برابر دیوان واله اصفهانی شعر دارد، و جز چند قصیده و قطعه کوچک از اشعار این دفتر در آن دیوان مطبوع واله نیست]؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: میشن سیاه، 62ص، 17سطر، اندازه: 13/5×20سم [ف: 6-162]