دیوان واقف

5. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1603 آغاز: ای به بزم شوق تو نالان بهر سو سازها ×× رفته در هر گوشه زان سازها آوازها / مه جبینان جبهه سا بر آستانت از نیاز ×× نازنینان بر درت از سر نهاده رازها؛ انجام: تو مجنون ادا و ناز بودی ×× تو واقف رند شاهد باز بودی / ترا من پارسا دانسته بودم پیرامون هشت هزار بیت است، بیشتر مشتمل بر غزلیات می‌باشد که به ترتیب حروف تنظیم شده است و در پایان چهل و سه رباعی و یک ترجیع‌بند و یک مخمس می‌باشد؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: 3 جمادی الثانی 1266ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، دارای سرلوح زیبا و نقشه‌های رنگین؛ کاغذ: ترمه، جلد: گالینگور قهوه‌ای، 284گ، 14 سطر، اندازه: 14×23سم [ف: 5 - 8]