دیوان واعظ دامغانی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4306 از عباس بن ابراهیم واعظ دامغانی جز ش 4318 و نامش در ص ع هست بی نسبت دامغانی و آقای باستانی او را هم دامغانی خوانده است با اینکه در پایان شعرهایی است به فارسی و در آخرین صفحه در دنبال آنها نام نویسنده «عباس کرمانشاهی» آمده است. نام کتاب هم از باستانی است. چند مجلس سوگواری او است به فارسی و به نثر و نظم که در سر من رای در هنگام تحصیل در 1312 از روی کتاب خصایص حسینیه حاجی شیخ جعفر شوشتری نجفی ساخته است. تاریخ شب 8 جمادی الثانی 1340 در همدان در میانه هست؛ خط: نسخ خوش و شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1312ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، 175گ، 12 سطر (7×14)، اندازه: 12×19سم [ف: 13 - 3272]