دیوان نیاز

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13859 آغاز: ایا یا ایها لساقی بنوشان جام می ما را ×× که نشناسم ز مدهوشی سر از پا و ز سر پا را / سراپا بیخودم گردان ز قید هستیم برهان ×× چه در بند خود یافتم جمله بلاها را / بلای بند هستی سخت عقد مشکلی دارد ×× که مشکل می‌نماید حل آن هر پیر و برنا را / درین مشکل گشایی بازوی حکمت چه کار آید ×× نمی‌بینم توانائیش الا جام صهبا را / بیا و جلوه گر شو بر دلم ای راحت جانم ×× دگر مپسند بر من وعده امروز و فردا را؛ انجام: جر عدم نیست غیر ذات خدا ×× پس بود عین او همه اشیا / مجملی هست آنچه گفت نیاز ×× کرد کوتاه قصه‌های دراز / بایدت گر بدین دلیل گواه ×× کن رجوعت سوی کلام الله غزلیات شاعر است با تخلص «نیاز» در آنها از فوت نظام الدین و خواجه خواجگان معین الدین یاد شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: مقوایی آبی، 34گ، 13 سطر، اندازه: 15×23سم [ف: 37 - 424]