دیوان نوعی خبوشانی

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 740 آغاز: سحر ز ناله گرمی که داشت بلبل زار ×× سپند آبله بر مید میدش از منقار / پناه بر دمی از غم به باغ و مرغ چمن×× ز من سراغ قفس میکند به ناله زار؛ انجام: تویی اولین پیر میخانها ×× بیاور تو شبگیر پیمانها / ز لب طعم زهر هلاهل بشوی ×× برو این زمان مرغ بسمل قصاید غزلیات رباعیات؛ خط: نستعلیق ریز، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول، با دو سرلوح؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج آلبالویی، 114گ، 15 سطر (7×5/2)، اندازه: 7/5×13سم [سنا: ف: 2 - 48]