دیوان نورعلیشاه

52. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3565-18/85 آغاز: مقدمه: العظمة لله العلی العظیم الذی رفع السماوات بغیر عمد ... چون از آن روشن مرا آواز شد؛ آغاز دیوان: برابر؛ انجام: باطناً گویی مجازم خوشتر است ×× زانکه یار دلنوازم در بر است خط: نستعلیق، کا: محمدهـاشم کاشانی، حسن بن احمد حسینی کاشانی، تا: صفر 1279ق؛ مهر: «الراجی الی الله الملک الکریم عبده ابراهیم» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 318گ، اندازه: 18×23سم [ف: 4 - 1953]