دیوان نوا

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5853 آغاز: نوا و سرود اثنیه بی حد نور الانواری را سزا است که کشیده است سیر نورش را از صبح ازل تا شام ابد؛ انجام: نبی جوابش بگفت ای علی ×× که بر من وصیی و بر حق ولی به یکتایی دیوان شعر اوست، پس از چند فصل در اخلاق به پیروی از پریشان قاآنی؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 81گ، 14 سطر (7×13)، اندازه: 13×21سم [ف: 16 - 107]