دیوان نقی کمره ای کاشانی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9170 آغاز: گر تو پروانه ای بسوز بسوز ×× تو اگر بلبلی بنال بنال / باز مدحت گرم به رخصت تو ×× که سخن جز به مدح تست و بال؛ انجام: چشم و دل من ز هم نشان می‌جویند ×× در راه وصال او به جان می‌پویند / لب بر لب هم چو شیشه‌های ساعت ×× راز دل خود به هم نهان می‌گویند خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مجدول، با سرلوح مزدوج مذهب و مرصع، رکابه‌دار؛ مهر: «لا اله الله الملك الحق المبين عبده علیقلی 1272» (مستطیل) که نشان می‌دهد حداقل از آن زمان آغاز نسخه افتاده بوده، کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی، جلد: نخودی، 149گ، 17 سطر (5/2×11/9)، اندازه: 9/3×16/7سم [ف: 29/2 - 829]