دیوان نقیب

5. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4953 آغاز: بسمله - فی القصاید علی ترتیب الحروف التهجی و هذه تكون منشدة فی التوحید: سپاس ما نشد شایسته شان تو یاربا ×× سپاسی خود به شأن خویشتن بر خویشتن فرما؛ انجام: خواندم از نی فضل وی در ملک ری این هفت بند ×× بارس ایل یک هزار و دو صد و هشتاد و اند خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ با یادداشت بخشش میرزا محمد باقر مدرس رضوی در شعبان 1325، نخست مقدمه منثور است؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سرخ، 159گ، 14 سطر، اندازه: 14/4×22/1سم [ف: 2 - 370]