دیوان نقیب

4. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4893 آغاز: بسمله - فی القصاید علی ترتیب الحروف التهجی و هذه تكون منشدة فی التوحید. سپاس ما نشد شایسته شان تو یاربا ×× سپاسی خود به شأن خویشتن بر خویشتن فرما؛ انجام: ای نقیب آنچه تو گفتی همه مدح است نه هجو ×× کاین هجای تو برو شهرت زیبایی داد قصاید است در ستایش شخصیت‌های مذهبی و درباری قاجاری با مطایبه و هزل، در پایان سه صفحه به نثر است در سرگذشت شاعر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قهوه‌ای، 47گ، 14 سطر، اندازه: 15/6×23سم [ف: 2 - 369]