دیوان نعمت

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14092 آغاز: (بمبئی) در (سیرک) دختری ماهرو در قفس چهار نره شیر رفت و هنرها نموده آخر حکم کرد که شیرها خوابیدند و خود بر روی آن ها خفت؛ انجام: صحرا همه گشت لاله زار ای ساقی ×× هان لاله گلرنگ بیار ای ساقی / کاین چرخ همان است که همچون بهرام ×× کرده است به گور صد هزار ای ساقی چند اثر ادبی نظم و نثر از مؤلف است حاوی: 41 حکایت نثر و 2 مثنوی و 63 غزل و 5 قطعه و 20 رباعی، در مجموع 616 بیت، بدین ترتیب: 1. حکایات (ص 1-22)، حکایت‌های عشقی است به نثر ادبی که مؤلف در سفرهایش از شهرهای مختلف از ماه رویان آن شهرها نگاشته است. شهرهایی را که مؤلف از آنها دیدن کرده و حکایت هایی از آن آورده عبارتند از: بمبئی، عشق آباد، بخارا، سمرقند، مصر، اسکندریه، اسلامبول، تفلیس. آغاز: «(بمبئی) در (سیرک) دختری ماهرو در قفس چهار نره شیر رفت و هنرها نموده آخر حکم کرد که شیرها خوابیدند و خود بر روی آنها خفت»، 2. مثنویات (ص 23-33): دو مثنوی است بدین ترتیب: الف: شمع و پروانه، آغاز: «شبی پروانه با شمع از سر سوز ×× بگفت ای روی تو روشن تر از روز»، انجام: «هر آنکو گردد اندر دوست فانی ×× دگر باقی بماند جاودانی»، ب: مثنوی، آغاز: «با فلک گفتم که آخر تا به چند ×× بینم از دست تو آزار و گزند»، انجام: «کارها یکسر بدست دیگری است ×× تیرها جمله ز شست دیگری است»، 3. غزلیات، 63 غزل (34-163)، آغاز: «هر که یک جرعه می‌خورد ز پیمانه ما ×× تا ابد گشت مقیم در میخانه ما»، 4. مقطعات، 5 قطعه (164-166)، آغاز: «پیر می‌فروشم دوش ساغری عنایت کرد ×× وز شفقت و رأفت این ستوده پندم داد»، 5. رباعیات، 20 رباعی (167-176)، آغاز: «اکنون که چو جنت است باغ و صحرا ×× یک لحظه مده ز دست جام و مینا»، انجام رباعیات و انجام: «کاین چرخ همان است که همچون بهرام ×× کرده است به گور صد هزار ای ساقی»؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: ربیع الاول 1327ق، جا: تهران؛ مجدول، دو برگ در شرح حال شاعر و عکس شاعر و در زیر آن یادداشتی از شاعر مبنی بر اهداء نسخه به میرزا حسینخان نوشته شده؛ مهر: شاعر «عبده الراجی محمود الحسینی» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 88گ، 8 سطر، اندازه: 10/5×16/5سم [ف: 38 - 119]