دیوان نعمت

4. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1241 آغاز: شبی به خرزه پیر، گفتم ای ملعون ×× براستی که ز دستت دلم بود پر خون؛ انجام: الحق از ره رافت عهد خود بجا آورد ×× چند بار دیگر نیز کلبه ام منور کرد طرفه مطایبات، سروده هایی ست شوخی و طنز و جنسی؛ خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، تا: ربیع الاول 1329ق، جا: تهران؛ مجدول؛ مهر: «عبده الراجی محمود الحسینی» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 110گ، 8 سطر (5×17) سطر، اندازه: 6/5×10/5سم [ف: 3 - 219]