دیوان نظیری نیشابوری

66. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5567-27/237 آغاز: گوش گل می‌درد مژده پیغام صبوح ×× زنده دارد نفس باد صبا نام صبوح / با تو مرغ سحری فلکی دام گلستان شده ×× خواب مرغ سحری رفته و آرام صبوح؛ انجام: حالی دارم که دیده نادیده شود ×× طبعی که پسندیده ناپسندیده شود / آن راکه دل و دماغ شوریده شود ×× بینائی دیده پرده دیده شود از قافیه ح تا یاء؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: مقوا، 69گ، 14 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 4 - 1951]