دیوان نظیری نیشابوری

51. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14711 آغاز: ای بخرامش چو پیل ما همه ویران او ×× هر چه ز ما شد خراب رفت بجولان او / خاطر پر شغل ما گشت ز ما ساده تر ×× کلبه درویش شد عرصه میدان او؛ انجام: از دور مسافتی که ما نزدیکست ×× آن عاقل قرب خویش اگر آگاهست (؟) خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: احتمالاً قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ دارای سرلوح زیبا، متن دو رباعی که رو و پشت جلد تکرار شده این است: «روی تو که مهر بی زوال آمده است ×× آیینه حسن لا یزال آمده است / هر جا که ز نعلین تو مانده است نشان ×× محراب سجود اهل حال آمده است / سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی ×× گفت باز آی که دیرینه این درگاهی / همچو جم جرعه درکش که ز سر ملکوت ×× پرتو جام جهان بین دهدت آگاهی»؛ جلد: تیماج تریاکی، 120گ، 18 سطر، اندازه: 9/3×18/2سم [ف: 41 - 170]