دیوان نظیری نیشابوری

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2421 غزلها به ترتیب تهجی است سپس قصاید و رباعی‌ها؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1054ق؛ افتادگی: آغاز؛ چگونگی نظم قصاید و تاریخ سرودن آنها از این نسخه دانسته می‌شود: در ص 27 آمده: «این قصیده در مدح ابوالمظفر جلال الدین اکبر پادشاه در حین ولادت فرزند همایون او نور دیده محمد شاه سلیم در اول اوانی که داخل شده ایم»، در ص 71 آمده: «این قصیده بعد از عزیمت مکه معظمه در احمد آباد گجرات در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خانخانان بن پرم خان گفته شده»، در ص 175 آمده: «این قصیده چند بیت در اول شاعری گفته شده بود در سنه الف و خمس عشر در گجرات مذیل بنعت مصطفی نام کرده»، گویا با تصحیح خود شاعر در 1054، مجدول؛ در پایان مالکی نوشته است: «دیوان مولا نظیری که خود او تصحیح داده ابتیاعی ملا محمد صالح کتابفروش شهر رجب المرجب سنه 1100»، در ص 452 آمده: «بتاریخ یوم الاربعا 13 شهر جمیدی الثانی سنة 1054 از صحت و انتخاب غزلیات فارغ شد. مرتبه دوم از صحت غزلیات فارغ شد بتاریخ منتصف شهر ذی حجه 1055 در حیدر آباد»، در ص 473 آمده: «دیوان مولانا نظیری، ملا نظیری خود تصحیح داده خود چیزی نوشت، ابتیاعی ملا محمد صالح کتابفروش شهر رجب سنه 1100» (473)، همه اینها بر اصل بودن نسخه گوا هست؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، 237گ، 21 سطر (18/5×9)، اندازه: 15×27/5سم [ف: 9 - 1064]