دیوان نظام قاری

تهران؛ علوم پزشکی؛ شماره نسخه: 238/7 آغاز: بسمله. توحیدی بجواهر صفات مرصع و تحمیدی بیواقیت ثنا مسجع مبدعی را؛ انجام: عدلست و وصف و معرفت تأنیث و ترکیب است و جمع ×× وزنست و عجم و تس الف با نون زاید بر شمر ترکیب‌بند اوست، با دیباچه‌ای به نثر فارسی و در آن می‌نویسد که چون دوستان هنگام مشاعره در قافیه آوردن برخی از حروف مانند «ثا و ذال و حا و طا و غین» ناتوان آمده بودند و شاعران هم این گونه قافیه‌ها را خوش‌آیند ندانسته با آنها کمتر شعر سروده‌اند مرا ترکیب‌بندی بخاطر آمد و در هر حرفی از حروف بیست و هشت‌گانه بیتی که بند سخنست همان حروف را بقافیه دیگر در اول و آخر هر بیت لازم داشت؛ خط: تحریری، بی‌کا، تا: قرن 9؛ 13ص (231-244)، 14-17سطر، اندازه: 19×25سم [نشریه: 3- 331]