دیوان نظام

تهران؛ لغت نامه دهخدا؛ شماره نسخه: 26 آغاز: اگر در عشق بتان رخنه در ایمان باشد ×× کافرم گر بجهان هیچ مسلمان باشد؛ انجام: چو رخت هستی از این کو چگاه بر بندم ×× بما من کرم خویش ساز مستقرم قصاید است با تخلص نظام و او در آن امیر علی شیرنوایی و کچک میرزا محمد محسن و سیف الدین مظفر بیتکچی و خواجه آقامیرزا را ستوده است؛ خط: نستعلیق، کا: فلان بن عبدالباقی حسینی، تا: 1002 یا 1003ق؛ جلد: تیماج تریاکی، قطع: ربعی [نشریه: 3 - 20]