دیوان نسیمی شیرازی

20. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10942 آغاز: چون در دکان حرص و آز و شهوت بسته ای ×× زین تجارت نیست یک حبه ز خسران غم مخور / روی و موی آن نگار ایمان و کفر عاشق است ×× گر بدین آورده ای ای عاشق ایمان غم مخور؛ انجام: چشم من جز روی او رویی که آرد در نظر ×× کانچه می‌آید به چشمم در حقیقت روی اوست / می‌دمد بوی خوشی باد صبا جان در تنم ×× کس چه می‌داند که این باد سحرگاهی چه بوست بخش غزلیات است اما بدون ترتیب الفبایی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: آغاز؛ 45گ، 8 و 15 سطر (9/5×15/5)، اندازه: 18×22/5سم [ف: 20 - 529]