دیوان نرگسی

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4062/2 آغاز: بلاست چشم تو هر گوشه مبتلایی را ×× که دیده است بخواب اینچنین بلایی را / بسی ز اهل وفا نرگسی جفا دیدم ×× دگر چه عیب کنم بی وفائی را؛ انجام: بر فرق من آتش تو فشانی و دلم ×× بر رهگذرم غم تو نشانی و دلم / از جور تو جان رفت تو مانی و دلم ×× من ترک تو گفته ام تو دانی و دلم دارای مثنوی مانند مخزن الاسرار نظامی، غزل است با تخلص نرگسی و به ترتیب تهجی با مقطعات و رباعیات؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول زر و لاجورد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 217گ، 15سطر (7×11)، اندازه: 15×22سم [ف: 13-3045]