دیوان ناظم هروی

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 7146 آغاز: دل بجوش آمد و از دیده خونبارم ریخت ×× شعله ... بر گل دستارم ریخت؛ انجام: ز گلبرگ لفظش صلاح تو ظاهر ×× چو عکس سکندر زروی سجنجل مشتمل است بر قصایدی در مناقب ائمه اثناعشر و غزلیات به ترتیب قوافی از الف تا یاء و رباعیات و یک ترجیع بند در اقتفای سعدی، در وصف هرات آورده: «خراسان هرچه خاطر خواه دارد ×× که از شاه خراسان جاه دارد / هرات ما تعالی الله زهی شان ×× که از شان سپهر اکراه دارد / بخاکش هر که چشمی آب داده ×× بچشم از موج کوثر کاه دارد / نسیم مصر و بوی پیرهن چیست ×× هوای شسته گازرگاه دارد / ز پیران هری ناظم فزونتر ×× امید از خواجه عبدالله دارد»، جمعاً در حدود چهار هزار و چهارصد بیت؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: اوایل قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در متن و هامش؛ کاغذ: نخودی، جلد: پارچه‌ای، 96گ، اندازه: 12×17/4سم [ف: 7 - 529]