دیوان ناظم

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8172/41 آغاز: ز انگشتم شمیم غنچه فردوس می‌آید ×× نمیدانم سحر بند گریبان که وا کردم؛ انجام: ندیدم در جهان راحت من بیخانمان ناظم ×× دمی آبی که همچون ابر خوردم گریه‌ها کردم از: ناظم (؟). چندین شاعر با این تخلص هست که معلوم نشد کدام مورد می‌تواند باشد. از او در حاشیه یکی از برگ‌های نسخه نیز شعر بود؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: مقوایی، 1گ (59ر)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 412]