دیوان ناصر علی سهرندی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3487 آغاز: زهی پیچیده در موج شکر خند تو مشربها ×× برنگ گل گریبان چاک سودای تو مذهبها / چو وحشی میر مداز کلبه من نور کوکبها ×× چراغم دیده آهو شد از تاریکی شبها؛ انجام: دیدیم جهان و هر چه بود اندر وی ×× با کف نشوی حریف جز ساغر و می/ چون گرمی و سردی عزیزان جهان ×× خورشید تموز باشد و سایه دی گویا از ناصر علی و غزل است به ترتیب تهجی و رباعی با تخلص علی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مجدول، با سرلوح زرین؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تریاکی، 59گ، 15 سطر (8×15)، اندازه: 13×21سم [ف: 11 - 2492]