دیوان ناصر بخاری (بخارائی)

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14317 آغاز: برین قصیده ندارد گواه و داعی را ×× قسم شود متوجه چنانک ایمانست / بدان خدای که در ملک بی نیازی او ×× ضعیف موری در قوت سلیمانست؛ انجام: در صومعه کس را نرسد دعوی توحید ×× منزلگه مستان موحد سردار است / ناصر اگر از درد بنالد عجبی نیست ×× مهجور ز یار است و پریشان ز دیار است قصاید، غزلیات و چند ترجیع‌بند را به صورت نامرتب شامل است؛ خط: نستعلیق، کا: محمد، تا: 1053ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول زرین؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 105گ، 14 سطر، اندازه: 17×25سم [ف: 38 - 447]