دیوان نادری

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5256 آغاز: این دفتر مدح کز مذمت بری است دیوان محمد تقی نادری است بسمله ... (سیاه شده) بر بندگان باشد زیکتایی روا کز بهر طاعت پیش او پشت فلک باشد دو تا حمد و سپاس بی عدد باشد خدایرا سزا کو از ازل شد تا ابد خلاق خلق ما سوا؛ انجام: دیگر ز چین و ز تاتار کس نیارد مشک ×× که چین زلف تو خوشتر بود ز مشک تتار با تخلص نادری، قصاید است در ستایش امامان و امیران و ماده تاریخ و وصف و غزل و رباعی. در آن از سرکار والا شاهزاده رکن الدوله اردشیر میرزا در بیشتر جاها و از ایلخانی و محمد طاهر خان وکیل و جهانسوز خان و شاهرخ خان و شیخ جابر کاظمینی و عباسقلی جوانشیر و میرزا فرج الله تفرشی ستایش شده است. ستایش ناصرالدینشاه و مرحومه والیه و امیرزاده جهانسوز خان و امیر موسی خان و شاه عبدالعظیم و شاهزاده خانم و محمد شاه و نجف قلی خان پسر وکیل و عین الملک و مصطفی نیز در آن هست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ در متن و هامش؛ کاغذ: فرنگی، جلد: رویه پارچه ترمه، 109گ، 13سطر (14×8)، اندازه: 20/5×21سم [ف: 15 - 4182]