دیوان میرزا حسن

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/22 از حسن (؟). غزلی با عنوان «موشح من کلام میرزا حسن» با سرآغاز: «صد شکایت به دل از جور دلارام بود ×× که از آن در دل زار اندکی آرام بود». دو غزل هم از وی در صفحات 506-507 هست با عنوان «من کلام میرزا حسن» که گویا در تخلص یکی از آنها «معین» به کار رفته است. مطلع یکی چنین است: «چون می‌گذرد آن بت شیرین ز مقابل ×× بندد به خم زلف دل عالم و جاهل»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 3ص (41 و 506-507)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 324]