دیوان مهدیا

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4831/2 آغاز: بسمله. پس از حمد خلاق حی و دود ×× که بر آفرینش زند دست جود / بخاصان درگاه پروردگار ×× درود پیاپی ز ما صد هزار؛ انجام: بده ز جام ساقیا شراب ناب اشتری ×× کزوز بانه بر کنم بمهر و ماه برتری / زآ آن مئی که جرعه ای از او ملک نیافتی ×× بکار گاه خاطر ش خیال وی نیافتی دیوان مثنوی و غزل با تخلص «مهدیا» و ساقی‌نامه. و در آن آمده: «مهد یا چند نشینی که بشد عهد شباب ×× تا امید وصال است بکویش بشتاب»؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13-14؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 29ص (25-53)، اندازه: 13×20/5سم [ف: 13 - 250]