دیوان مؤید

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12828 آغاز: تا مشیرالدوله صدر اعظم ایران شدی ×× کاخ عدل آباد و بنیان ستم ویران شدی؛ انجام: مگر که همت او دستگیر من گردد ×× که وارهم ز پریشانی این زمان من زار از مؤید الشعرا، شاعر دوره قاجاریه که در شیراز به سر می‌برده و وقایع سیاسی و اجتماعی زمان خود را به طور مختصر در اشعارش منعکس کرده است، شامل قصاید و غزلیات و قطعاتی است که به مناسبت‌های گوناگون به شرح زیر سروده شده: مدح مشیرالدوله صدر اعظم، توصیف انجمن محمدیه، در تاریخ فوت حضرت سید علی محمد (1326ق)، مدح حسین خان میر پنجه، غدیریه و قربانیه در مدح وزیر مخصوص، غدیریه در مدح سالار السلطان، مدح آقا سید آقا بزرگ مدرسی، تاریخ فوت علی اکبر دایی (1322ق)، در مدح و ورود مستر کراهم به شیراز، شکایت در نزد سردار اکرم، مدح بعضی از اهالی هندوستان، در ورود شاهزاده عبدالمجید میرزا و مدح وی، در بعثت پیامبر اکرم (ص) و مدح حضرت علی علیه السلام، به مناسبت تولد فرزند شعاع السلطنه (فرزند دوم مظفرالدین شاه که در سال 1318ق والی فارس شد)، قصه بلوای شیراز و آمدن حضرت اشرف وزیر مخصوص، غلام حسین خان در سال 1324؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: موید الشعراء، تا: قرن 14؛ ضمیمه است: صورت تعویذی در قضای حاجات در دو برگ، به خط میرزا احمد بن محمد طاهری شیرازی از قول میرزا احمد هزار جریبی که در کربلای معلی به تاریخ ربیع الاول 1324 نگاشته، چلیپایی؛ واقف: حسین کی استوان، آبان 1348؛ کاغذ: حنایی، 73گ، اندازه: 10×16/5سم [ف: 17 - 240]