دیوان مولانا علیجان

شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: 9-ر/588/4 آغاز: بسمله و به نستعین - هو الموفق و المعین فی جمیع الامور الدنیا و الدین - رباعیات مولانا علیجان سلمه الله. زان پیش که جلوه گر شود نور وجود ×× جز هستی دوست بیگمان هیچ نبود / این بی خبران حال همان است که بود ×× بیهوده دراز گشت این گفت و شنود؛ انجام: این چرخ فلک نه دین و نه داد تو خوش ×× یک ساکن نیست در غم آباد تو خوش / بگرفت ز غیرت وجودم دل تنگ ×× این مسکن و مالوف عدم یاد تو خوش شامل مقداری از رباعیات عرفانی است و آن را به ملا علی جان نسبت داده‌اند؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ در آخر آن یک رباعی از محمد قلی سلیم و یک رباعی هم از مولانا کاتبی نقل کرده‌اند؛ کاغذ: دولت آبادی نخودی شکری، جلد: مقوا با تیماج قهوه‌ای، 7گ، 14 سطر (5×12)، اندازه: 9/5×18/5سم [ف: 2 - 178]